لیبرالیسم رادیکال

اخیراً گروهک تروریستی و بنیادگرای جندالله که اسلام سیاسی در نسخه وهابیش را نمایندگی می‌کند، پس از به گروگان گرفتن 16 مأمور نیروی انتظامی به جز یک نفر تمامی گروگان‌ها را به قتل رسانده‌است. جندالله پیش از این موکداً اعلام می‌کرد که تنها به قتل کسانی دست می‌زند که آنان را مزدوران حکومت اسلامی می‌نامد و مدعی بوده دست‌شان به خون مردم بلوچ آلوده است. جدا از نادرستی چنین گزاره‌ای برای ترور افراد، چنان‌که در خبرها آمده‌است تمامی یا اکثریت این گروگان‌ها سربازان وظیفه بی‌گناهی بوده‌اند که از بد حادثه مجبور به گذراندن خدمت سربازی در منطقه بلاخیز سیستان شده‌اند، سربازانی که نه تنها دل‌بسته حکومت ایران نبوده‌اند بلکه یقیناً اکثرشان چون اکثریت مردم ایران منتقد این حکومت بوده‌اند، که اگر از نزدیکان حکومت بودند مجبور به خدمت در آن منطقه نمی‌شدند. این گروهک منحط وهابی مرتبط با القاعده و شبکه‌های قاچاق مواد مخدر با قتل فرزندان بی‌گناه ایران خط بطلان پررنگی بر ادعاهای دروغین خود مبنی بر مبارزه برای آزادی ایران کشیده‌است. ادعایی که پوچی آن از ابتدا معلوم بود و تنها برای آن دسته از حامیان‌شان که این قاچاقچیان تروریست را جنبش مقاومت مردمی ایران می‌خواندند خوراک فراهم می کرد.
ما دانشجویان و دانش‌آموختگان لیبرال دانشگاه‌های تهران اعتراض خود را به آن دسته از رسانه‌های ارتباط جمعی که با پوشش رسانه‌ای به اخبار این گروهک تروریستی و انجام مصاحبه های اختصاصی با رهبر آن به صورت غیرمستقیم به آنان کمک می‌کردند اعلام می‌کنیم. کجایند رسانه‌هایی که می‌کوشیدند از این بن‌لادن وطنی ماندلایی بسازند و با بی‌شرمی تمام او را رهبر جنبش مقاومت مردمی ایران می‌نامیدند؟ چرا آنان به این سبعیتی که روی حیوانات وحشی را نیز سفید کرده‌است پوشش خبری کافی نمی‌دهند؟ آیا مبارزه با جمهوری اسلامی مجوزی می‌شود برای گذشتن از هر خط و مرز اخلاقی و انسانی که یک روز رهبر آدم‌کشان را رهبر جنبش مقاومت مردمی ایران بخوانید و روز دیگری فردی را نماینده جنبش دانشجویی دموکراسی‌خواه ایران معرفی کنید که کودکان را در کرستان می‌رباید و فدیه‌اش را به دلار می‌ستاند تا آن را خرج مبارزات ضدآمریکاییش کند؟ این توشه‌های بلاهت را کجا اندوخته‌اید و این کوله‌های حماقت را به کجا می‌برید؟
ما دانشجویان و دانش‌آموختگان لیبرال دانشگاه‌های تهران اعتراض خود را به بی‌کفایتی و بی‌درایتی مسئولانی که به جای دفاع از منافع ملی ایرانیان و تأمین آرامش و امنیت آنان مدام به لفاظی‌های بیهوده مشغولند اعلام می‌داریم. ما از آنان می‌خواهیم به جای آن‌که منابع ملت ایران را صرف حمایت از گروه‌های تروریستی در لبنان و فلسطین و عراق و افغانستان نمایند، به جای آنکه منابع ملت ایران را صرف حمایت بی‌فایده از دولت‌های پوپولیست ضدآمریکایی در آمریکای جنوبی نمایند، به جای این‌که منابع ملت ایران را صرف تهدید دولت‌هایی در منطقه کنند که اگر درست بنگریم یگانه متحد استراتژیک ما در این منطقه هستند، منابع ملت ایران را در جهت دفاع از منافع ملی ایران، رشد و توسعه و آبادانی مناطق محروم و برخورد قاطع با گروهک‌های تروریست مصرف کنند. اما دریغ و درد که یقین داریم اعمال غیر انسانی جندالله تنها سیکل معیوب خشونت در منطقه را پایدارتر می‌سازد و برخوردهای غیرانسانی عمال حکومت در قبال مردمان بی‌گناه و محروم منطقه را بیشتر دامن می‌زند.
ما هم‌چنین به بعضی قدرت‌های فرامنطقه ای که نسبت به حمایت‌شان از امثال این گروه‌های تروریستی در جهت آشوب‌افکنی و تجزیه ایران مظنونیم هشدار می‌دهیم که بدانند ایران با تاریخی چند هزار ساله کشوری نیست که بتوان آن را تجزیه کرد. دولت‌ها آمده‌اند و رفته‌اند و می‌آیند و می‌روند؛ ایران و ایرانی اما مانده‌است و می‌ماند. اعتبار سیاسی در اذهان ملت‌ها به دشواری کسب می‌شود اما به سادگی از کف می‌رود. هم‌چنان که پس از حادثه 28 مرداد اعتبار به کف آمده در بیش از یک قرن دولت آمریکا به عنوان دولتی آزادی‌خواه در اذهان ملت ایران نابود شد و نیم قرن طول کشید تا دوباره به کف آید، اعتباری که اکنون بر اثر عمل‌کرد ناصواب جمهوری اسلامی به کف آمده نیز به طرفه‌العینی دود می‌شود و به هوا می‌رود. بنابراین بهتر است در قبال حوادث ایران روی‌کردی مسئولانه‌تر و مدبرانه‌تر داشته باشند و به جای این شیطنت‌های ناشیانه، از جنبش دموکراسی‌خواهانه ملت ایران حمایت نمایند که ایرانی آزاد و امن، بهترین دوست آنان در منطقه خواهد بود.
در پایان، ما قتل مظلومانه این سربازان را به خانواده‌های آنان تسلیت گفته و آرزومندیم که مجرمان این جنایت وحشیانه به سزای اعمال خود برسند. 
                                                         دانشجویان و دانش‌آموختگان لیبرال دانشگاه‌های تهران